Özgürlük, İstanbulda!
Ey İstanbul! Bir sana birde özgürlüğe aşığım
İstanbul’da yaşamak
Bir gece şehrin sokaklarında dolaşmak
Sahilde
Dalgaların, martıların sesleriyle birleşerek oluşturduğu
O eşiz melodiyi dinlemek
Özgürce yaşamak İstanbul’da
Özgürce koşmak
Özgürce sevmek belki
Özgürce gülmek
Özgürce ağlamak
Bir hayal dünyasına dalıp gitmek
Bir akşam çamlıca’dan
Çağın yüreğimize diktiği putları yıkmak
Kalbimize taktığı prangaları koparmak
Zihnimize bulaştırdığı çamurlardan arınmak
Ve özgürleşmek İstanbul’da
Ve dirilmek
Ve yaşamak tevhidi bir hayatı
Bilmiyorum!
Belki de özgürlüğün diğer adıdır İstanbul
Belki benim kadar hasrettir o da özgürlüğe
Kurtarılmayı bekliyordur belki
Çağın nemrudlarının karşısına çıkacak İbrahim’leri bekliyordur
Firavunların Musa’ları nerelerdeler?
Diyordur belki
İnsanı insan yapan nasıl özgürlükse
İstanbul’u İstanbul yapan da öyle özgürlüktür
İstanbul özgürlükle güzeldir
Özgürlük İstanbul’da
Özgürlüğü İstanbul’da
İstanbul’u özgürlükle seviyorum
Ey İstanbul! Bir sana birde özgürlüğe aşığım diyorum
Ve her gece bu ninniyle uyuyorum…